HomeNieuwsBestuurWerkgroepenFeitenPublicatiesContactLinksFoto'sOverigArchiefDigitaal panel

 

Nieuws

Flexibilisering huurmarkt gaat veel te verFlexibilisering huurmarkt gaat veel te ver
Woensdag 7 mei 2014 om 12:00 uur

OPINIE - Ronald Paping is algemeen directeur van de Nederlandse Woonbond.

De minister verruimt de mogelijkheden voor tijdelijke verhuur van woningen. Hij zou lessen moeten trekken uit de arbeidsmarkt.

Er is sprake van steeds verdergaande flexibilisering op de woningmarkt. De afgelopen jaren zien we een sterke toename van tijdelijke verhuur en anti-kraak-contracten. Minister Stef Blok (Wonen) wil de mogelijkheden voor tijdelijke verhuur nog verder uitbreiden. Voor jongeren, starters en grote gezinnen worden tijdelijke huurcontracten mogelijk. Ook te koop staande huurwoningen kunnen tijdelijk bewoond worden. Als klap op de vuurpijl komt er een nieuwe contractvorm voor tijdelijke verhuur met een maximum van twee jaar. Al met al zal dit leiden tot veel meer tijdelijk wonen.

Er zijn parallellen met de arbeidsmarkt, waar de flexibilisering al eerder begon. Daar heeft het geleid tot ongewenste situaties en een grotere tweedeling. De flexibilisering wordt daarom nu ingeperkt. Werkgevers, werknemers en het kabinet hebben in het Sociaal Akkoord afgesproken om de uitwassen te bestrijden en de flexibele arbeid strakker te regelen. Laten we leren van de arbeidsmarkt. Er zijn namelijk opvallende gelijkenissen. 

De verdringing van vaste contracten door flexibele contracten. Op de arbeidsmarkt heeft al één op de drie werknemers een flexcontract. Op de woningmarkt wordt reguliere huur ook steeds minder een optie. Er komen per saldo niet meer woningen bij dus het aandeel tijdelijke huur stijgt.

Juist de meest kansarmen zijn de dupe. Ook op de arbeidsmarkt werd het argument gehanteerd dat een tijdelijk contract een opstapje zou zijn naar een vast contract, maar in de praktijk heeft het geleid tot een groep werknemers die geen enkel uitzicht heeft op vast werk. Deze groep heeft bovendien vaak een laag inkomen en geniet minder rechten. Ook op de woningmarkt ontstaat een groep met minder rechten, want vervangende woonruimte of verhuiskostenvergoeding zit er voor hen niet in.

Flexibilisering geeft grote onzekerheid. Baanonzekerheid leidt tot stress en gezondheidsklachten. Verhuizing staat in de top drie van grootste stressfactoren. Een gedwongen verhuizing heeft helemaal een enorme impact op het leven van mensen. Zeker als je niet weet waar je naar toe moet. Een groeiend aantal mensen wordt geconfronteerd met onzekerheid op twee fronten, namelijk werk én wonen.

Werknemers en bewoners hebben een voorkeur voor een vast contract. Ik zie bij hen weinig behoefte aan tijdelijkheid. Het voldoet vooral aan de wensen van werkgevers en verhuurders.

Er zijn negatieve maatschappelijke effecten. Net zoals werkgevers weinig investeren in flexibele werknemers, investeren verhuurders met tijdelijke huurcontracten niet meer in de sociale cohesie in buurten en wijken. De leefbaarheid wordt aangetast als bewoners komen en gaan.

Net als op de arbeidsmarkt is het van belang om ook op de woningmarkt paal en perk te stellen aan de inzet van tijdelijke contracten en om de rechten van bewoners te verbeteren. Tijdelijke huurders die hun woning moeten verlaten zouden bijvoorbeeld vervangende woonruimte en een vergoeding voor hun verhuiskosten moeten krijgen. En anti-kraak-contracten kunnen omgezet worden naar tijdelijke huurcontracten. Zo kunnen de scherpe randen van flexibel wonen afgehaald worden. Ondertussen moeten maatregelen genomen worden om de woningmarkt structureel te verbeteren, zoals de bouw van huurwoningen waar grote behoefte aan is.

Bron: Eindhovens Dagblad (ed.nl)

«  Nieuws overzicht..