HomeNieuwsBestuurWerkgroepenFeitenPublicatiesContactLinksFoto'sOverigArchiefDigitaal panel

 

Nieuws

Stop! U verliest uw huurder uit het oogStop! U verliest uw huurder uit het oog
Donderdag 27 februari 2014 om 09:00 uur

Stop! U verliest uw huurder uit het oog

Stop! U verliest uw huurder uit het oog

Na het geweld van bezuinigingen, veranderende wet- en regelgeving en onenigheid tussen corporaties en de Rijksoverheid is de betaalbaarheid van wonen gelukkig weer eens onderwerp van gesprek. Een stap in de goede richting, maar door een te technocratische benaderingswijze dreigt de huurder wéér het onderspit te delven. Ik zal uitleggen wat mij dwarszit.

Huizen, normen en gemiddelden

Als we in Nederland denken aan betaalbaarheid, dan hebben we het vaak over de relatie tussen het inkomen en de woonlasten, de huur- of hypotheek- en de energielasten. Voor het bestedingspatroon, een belangrijke derde component, maken we gebruik van informatie van deskundigen die weten hoe een gemiddeld huishouden haar inkomen zou besteden. Vervolgens trekken we op basis van deze technische benadering met normen en gemiddelden, conclusies over de betaalbaarheid in dorpen, buurten en wijken. Gemiddeld ziet het er misschien redelijk goed uit, maar er is een klein (gemiddeld) probleempje.

De maatregelen die vooral worden getroffen zijn energiebesparende maatregelen en het proberen te matigen van de huurverhoging. Dat zijn zeker goede bedoelingen en het draagt voor sommige groepen bij aan de betaalbaarheid, maar is het voor alle mensen – met name de allerarmsten – de meest effectieve maatregel?

Ik heb mijn twijfels. Je moet namelijk het hele bestedingspatroon bekijken.

Het bestedingsgedrag, daar zit het m in

In huizen wonen immers mensen en in 90 procent van de gevallen zijn dit geen gemiddelde mensen, want 45 procent van hen heeft het beter dan het gemiddelde en de andere 45 procent heeft het slechter dan het gemiddelde. Voor die laatste groep moet oog zijn! Daar zijn andere maatregelen veel effectiever als het gaat om betaalbaarheid dan een matige huurverhoging of energiebesparing. Welke dat zijn, is afhankelijk van de persoonlijke kenmerken.

Een groot aantal elementen speelt een rol in het woonlastenvraagstuk. Het (koop)gedrag van mensen en het gemak waarmee men schulden maakt, wordt grotendeels bepaald door de omgeving waarin men opgroeit. Het lijkt soms een erfelijke component te worden. Cultuur, persoonlijke kwaliteiten, opvoeding en opleiding hebben allemaal een rol in de hoogte van het loon en het bestedingspatroon.

Als we ons enkel op de ‘harde’ kant van de betaalbaarheid richten – in de zin van woonlasten – en niet het bestedingsgedrag, blijven we deurwaarders in de toekomst sponsoren. Door enkel de groepsgemiddelden in beeld te brengen, missen we juist de achtergrond van mensen en ontnemen we ons zelf om de kans op duurzame interventies aan de menszijde van betaalbaarheid.

Vraag het aan de mensen zelf, vraag het aan uw wijkconsulent, vraag het aan uw buurtwerker, vraag het aan (mensen) mensen. Zij weten hoe het zit.

Bert van ’t Land
Senior adviseur bij Companen

«  Nieuws overzicht..